W dniach 21-22.06.2022 kontakt z Biurem Zarządu Krajowego OZZPiP możliwy tylko poprzez e-mail w związku z obradami Prezydium i Zarządu Krajowego poza siedziba.

Biuro Zarządu Krajowego nie będzie czynne. Za niedogodności przepraszamy.

 

5 maja 2022 – Międzynarodowy Dzień Położnej. WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO DLA KOLEŻANEK I KOLEGÓW POŁOŻNYCH

Pielęgniarki, Pielęgniarze, Położne, Położni, Szanowni Państwo,
Koleżanki, Koledzy, pomimo toczącej się niedaleko wojny, życzę nam wszystkim dużo zdrowia, nadziei i miłości w nadchodzący czas Wielkiej Nocy. Niechaj radość Zmartwychwstania da Wam i Waszym Rodzinom siłę w pokonywaniu codziennych trudów i pozwoli z ufnością patrzeć w lepszą, spokojniejszą przyszłość.

Z ogromnym żalem zawiadamiamy, że 26.02.2022 r., po ciężkiej chorobie zmarła nasza Koleżanka śp. ANNA SZYJKA. Pielęgniarka całe życie zawodowe związana z ZOZ Oświęcim. Była jedną z założycielek OZZPiP na terenie oświęcimskiego, Wiceprzewodniczącą OZZPiP Regionu Małopolskiego.

Szanowny Panie Premierze, w ciągu ostatnich 5 lat zwracaliśmy się do Pana wielokrotnie z prośbą o spotkanie w związku ze stanem publicznej ochrony zdrowia. Do spotkania nigdy nie doszło.


Warszawa, 3 listopada 2021 r.

Pan
Mateusz Morawiecki
Prezes Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze,

W ciągu ostatnich 5 lat zwracaliśmy się do Pana wielokrotnie z prośbą o spotkanie w związku ze stanem publicznej ochrony zdrowia. Do spotkania nigdy nie doszło. Zorganizowaliśmy pokojową manifestację – pracownicy wszystkich zawodów ochrony zdrowia masowo, w liczbie ok. 40 tysięcy, przybyli pod Pana siedzibę we wrześniu tego roku. Nadal Pan się z nami nie spotkał i nie próbuje zaradzić fatalnej sytuacji w publicznym systemie opieki zdrowotnej. Wysyłaliśmy też pisma i apele informujące o realnej sytuacji w szpitalach i przychodniach. Każde z tych pism pozostało bez odpowiedzi. Ostatnie pismo zostało wysłane do Pana na początku października br., poprzednie  19.10.2020,  również w grudniu 2020 i najstarsze w listopadzie 2017 r. To tylko pojedyncze przykłady.

Gdyby środowisko polskich medyków miało takie podejście do wykonywania swojej pracy i wypełniania swoich obowiązków zawodowych, to stan zdrowia naszego społeczeństwa byłby dramatycznie gorszy, niż jest obecnie. Od początku pandemii mimo braku wsparcia rządu, mimo braku sprzętu – maseczek, respiratorów, butli z tlenem – z poświeceniem wykonywaliśmy swoją pracę w wymiarze ponadnormatywnym.

Obowiązkiem polityków jest służba narodowi i dbanie o bezpieczeństwo zdrowotne Polaków. Jeżeli po raz kolejny rząd nie podejmie rozmów, to przy wzbierającej kolejnej fali pandemii, której szczyt przypadnie przed świętami, ludzie zobaczą i zrozumieją, że dramatyczna sytuacja ochrony zdrowia i olbrzymia śmiertelność jest wyłączną winą polskiego rządu. Wirusem może zarazić się każdy. Leczyć i pomóc potrafią tylko medycy. Politycy nie umieją założyć wenflonu i obsłużyć respiratora.

Spotkanie, którego żądamy, jest konsekwencją ciągłego i intencjonalnego ignorowania od 5 lat apeli i wniosków przedstawicieli środowisk medycznych oraz niewystarczającej reakcji na tragiczne warunki w jakich funkcjonuje systemu opieki zdrowotnej. Wieloletnie zaniedbania w zakresie wzrostu finansowania publicznej ochrony zdrowia, brak spójności finansowania świadczeń medycznych oraz celowe zamykanie oddziałów szpitalnych, doprowadziło do nieprzewidywalnie wysokiego wskaźnika śmiertelności polskich pacjentów w ostatnich 2 latach – niemającego związku z wirusem COVID-19 takich jak: zgony pacjentów z chorobą nowotworową, zbyt późno zdiagnozowany rak piersi u młodych kobiet, znacznie zwiększona liczba amputacji kończyn z powodu cukrzycy i zaburzeń naczyniowych. Od początku epidemii prawie 140 000 Polaków zmarło, choć nie musiało umrzeć.

Jeżeli rząd nie spotka się z Ogólnopolskim Komitetem Protestacyjno-Strajkowym natychmiast i do końca listopada nie zostaną podjęte działania ratunkowe, to doprowadzi to jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia do kolejnego dramatycznego wzrostu zgonów Polaków. Wigilia zamieni się w żałobę narodową. Naszym zdaniem to ostatnia szansa, aby Pan Premier i Rząd mogli spełnić swoją służebną rolę wobec Polek i Polaków.

Dla wykazania sytuacji wskazujemy co następuje:

  1. Śmiertelność – szczególnie niezaszczepionych starszych pacjentów wymagających leczenia respiratorem – wynosi obecnie 70%.
  2. Chorują również dzieci – mamy w kraju epidemię wirusa RSV, COVID-19 oraz grypy jednocześnie.

Decyzje rządu od początku pandemii podejmowane były niemerytorycznie, bez uwzględnienia opinii środowisk medycznych i potrzeb pacjentów w oparciu wyłącznie o potrzeby polityków – otwieranie i zamykanie szkół, zamykanie lasów, chaos prawny, lekceważenie zakazu zgromadzeń i noszenia maseczek w trakcie kampanii wyborczej. Wszystkie wymienione czynniki powodowały brak zaufania i współpracy ze strony społeczeństwa oraz doprowadziły do chaosu w kraju, między innymi w zakresie dotyczącym szczepień.

 

Panie Premierze,

 Wskaźnikiem alarmującym o dramatycznej sytuacji w publicznej ochronie zdrowia jest śmiertelność Polaków, która jest porównywalna z okresem II wojny światowej, a byłaby wyższa, gdyby medycy zachowywali się jak politycy.

W tej sytuacji zwracamy się do Pana, po raz kolejny z żądaniem spotkania, którego celem będzie ustalenie i podjęcie natychmiastowych działań ratunkowych. Dotychczasowe rozmowy określiły stanowiska stron: Ministerstwa Zdrowia i Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjno – Strajkowego Pracowników Ochrony Zdrowia. W dalszych rozmowach muszą jednak uczestniczyć przedstawiciele Ministerstwa Finansów z uwagi na to, że obecnie nie można podjąć właściwych decyzji bez dodatkowego wsparcia z budżetu. Koniecznym dla prowadzenia rozmów może być udział neutralnego mediatora. W proponowanym kształcie i składzie mamy szanse na osiągnięcie porozumienia służącego dobru społeczeństwa oraz zatrzymaniu zapaści w publicznej ochronie zdrowia i wytyczenia kierunków szybkiej i niezbędnej reformy ochrony zdrowia na przyszłość.

Naszą intencją nie jest uruchomienie środków prawnych wobec dotychczasowych zaniechań, lecz realny dialog i współpraca w celu ratowania chorych Polek i Polaków.

W naszej ocenie nadszedł właśnie ten moment na Pańskie włączenie się do rozmów z nami, o którym Pan wspominał kilka dni temu. Dlatego proponujemy spotkanie w trzecim tygodniu listopada – pomiędzy 15 a 20 listopada br. w miejscu wskazanym przez stronę rządową oraz w składzie wymienionym poniżej:

  • Premier Rządu Mateusz Morawiecki,
  • Minister Finansów,
  • Minister Zdrowia,
  • neutralny mediator,
  • wydelegowani przedstawiciele Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjno-Strajkowego Pracowników Ochrony Zdrowia.

Pismo niniejsze przesyłamy do wiadomości Pana Prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia

Szanowny Panie Premierze, dzisiaj nie piszemy do Pana kolejnego zwykłego, formalnego listu. Dziś piszemy z trudem hamując emocje. To my, medycy, codziennie patrzymy na umierających pacjentów i ich rodziny. Tego nie doświadcza Minister Zdrowia. (…)


Warszawa, 2 listopada 2021 r.

Pan
Mateusz Morawiecki
Prezes Rady Ministrów

Szanowny Panie Premierze,

dzisiaj nie piszemy do Pana kolejnego zwykłego, formalnego listu. Dziś piszemy z trudem hamując emocje. To my, medycy, codziennie patrzymy na umierających pacjentów i ich rodziny. Tego nie doświadcza Minister Zdrowia. Z ulicy Miodowej, gdzie mieści się Ministerstwo Zdrowia, niestety, widać mniej, albo udaje się, że widać tak mało. Jednak my, doświadczający codziennie bliskości ludzkich tragedii, nie potrafimy już dłużej zachować zimnej krwi.

Panie Premierze,

codziennie przybywa nam tysiące chorych na koronawirusa. Mamy 634 osoby pod respiratorami, z których prawdopodobnie ponad 80 procent umrze. Tylko wczoraj zmarło 13 pacjentów. To ludzie, którzy byli rodzicami, dziadkami, pracowali, zostawili bliskich i wiele niedokończonych spraw. Mamy przepełnione szpitale i brak miejsc dla nowych pacjentów. Nie tylko covidowych. My jesteśmy coraz bardziej zmęczeni i coraz bardziej sfrustrowani.

Panie Premierze,

powiedział Pan, że w odpowiednim momencie włączy się Pan Premier do rozmów z nami. Czy będzie lepszy moment niż teraz? Ile osób musi umrzeć, żeby zaczął Pan rozmawiać z nami o ratowaniu publicznej ochrony zdrowia? Zapewne ufa Pan Premier swojemu ministrowi, ale może jednak warto zwrócić uwagę na to, co on mówi, bo bardzo często mija się z prawdą. Robi to tak często, jak często problemy mają kolejne szpitalne oddziały, czyli codziennie.

Panie Premierze,

wierzymy, że znajdzie Pan czas na spotkanie lub włączy się w rozmowy z Ogólnopolskim Komitetem Protestacyjno-Strajkowym, których celem jest szybka poprawa sytuacji. To ten Rząd poniesie polityczny ciężar pandemii i problemów w publicznej ochronie zdrowia. Problemów, które niestety najbardziej dotykają rejony kraju zdominowane przez wyborców Pana partii. To ten Rząd poniesie również odpowiedzialność moralną za wiele ludzkich istnień, o których jako medycy wiemy, że można było uratować.

Panie Premierze,

to już najwyższy czas, by przestał Pan nas ignorować i lekceważyć problemy ochrony zdrowia. Nadszedł ten moment na Pańskie włączenie się do rozmów z nami, o którym Pan wspominał kilka dni temu.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia

Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia przesłał 18.10.2021 roku pismo do Prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Komitet zwrócił się do Prezesa Jarosława Kaczyńskiego o zainicjowanie prawdziwego dialogu ze stroną rządową, z osobami, które posiadają zarówno kompetencje finansowe, jak zarządcze i wiedzę o systemie ochronie zdrowia, ale przede wszystkim posiadają zrozumienie dla kluczowych problemów społecznych.


Czy na naszym miejscu podpisalibyście taki dokument? Czy chcecie być współodpowiedzialni za dalszy dramat w publicznej ochronie zdrowia? –  takie pytania  dotyczące NIEporozumienia proponowanego przez Ministerstwo Zdrowia Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia zawarł w piśmie skierowanym 15.10.2021 roku do członków Zespołu Trójstronnego.


Warszawa, 14 października 2021 r.

 

P.T. Członkowie
Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia

 Do wiadomości:
Minister Zdrowia

  Szanowni Państwo,

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia to, jak wiecie, blisko 600 tys. czynnych zawodowo pracowników publicznej ochrony zdrowia. Walczymy o warunki, które umożliwiają nam realizację potrzeb pacjentów i wykonywanie naszych obowiązków, czyli ratowanie i dbanie o ludzkie życie i zdrowie na najwyższym poziomie oraz w zgodzie z naszą wiedzą oraz umiejętnościami.

Sytuacja w systemie ochrony zdrowia ewidentnie pogarsza się, pandemia obnażyła skalę wszechobecnych problemów. Każdy z nas, zderzył się z problemem z dostępem do lekarza – tak pierwszego kontaktu jak i specjalisty, z długim oczekiwaniem na karetkę, trudnościami związanymi z wykonywaniem badań diagnostycznych i z długimi kolejkami do rehabilitacji.

Chcemy szybkiej poprawy sytuacji w systemie ochrony zdrowia. Minister Zdrowia sprowadził nasze postulaty jedynie do kwestii podwyżek wynagrodzeń, co jest niezrozumiałe i opinię publiczną wprowadza w błąd. Zaprezentowane 7 października 2021 r. przez Ministra Zdrowia Porozumienie było osadzone na tak dużym poziomie ogólności i miało tak wielkie braki merytoryczne, że trudno je nawet uznać za projekt dokumentu. Szczegółowo punkt po punkcie przeanalizowaliśmy treść i wskazaliśmy, że to, co zostało napisane na tych kartkach, nie miało nawet podstaw, by nazywało się porozumieniem:

– nie było w żadnym punkcie uzgodnione z Komitetem, dlatego nazywamy go NIEPorozumieniem.

– nie zawierało żadnych zobowiązań Ministra, co czyniło je nieegzekwowalnym. Oznacza to, że nie dałoby się sprawdzić jego wykonania. Minister Zdrowia zadeklarował w wielu miejscach podjęcie inicjatywy ustawodawczej, oznacza to, że proces legislacyjny mógłby zostać jedynie rozpoczęty i nigdy nie zakończony. Nie znane są nadal wszystkie projekty ustaw ani nawet ich zawartość merytoryczna.

– pogarszało sytuację niektórych grup zawodowych;

– zawarte propozycje jednocześnie wskazywały na brak kompetencji i uprawnień w zakresie strategicznych decyzji budżetowych i ekonomicznych.

Całą analizę zawiera załącznik.

 

Szanowni Państwo,

 Czy na naszym miejscu podpisalibyście taki dokument? Czy chcecie być współodpowiedzialni za dalszy dramat w publicznej ochronie zdrowia? My jako czynni zawodowo pracownicy publicznej ochrony zdrowia widzimy, że każdego dnia sytuacja staje się gorsza i coraz trudniej opiekować się pacjentami.

Zmagając się każdego dnia z niedomogami systemu i dramatem naszych pacjentów tkwiących w kolejkach, po wyczerpaniu formuły spotkań z wiceministrem powołanym do prowadzenia z nami dialogu, zwróciliśmy się do Premiera Rządu RP z prośbą o spotkanie.
W naszej ocenie Minister Zdrowia potrzebuje wsparcia merytorycznego, szczególnie w zakresie strategicznego planowania finansowego. Porozumienie, które przekazaliśmy Premierowi przekazujemy również i Państwu, Członkom Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia.

To porozumienie to rozsądna propozycja do dalszych rozmów. Jesteśmy przekonani, że nie będziecie działali wbrew postulatom poprawy sytuacji w systemie ochrony zdrowia.
Ta aktywność wymaga krytycznego myślenia i dyskusji z Ministrem Zdrowia, dlatego dla dobra publicznej ochrony zdrowia powinniście poprzeć i wspierać wszystkie działania Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjno-Strajkowego.

W załączeniu przedstawiamy Państwu (w jednym pliku):

  1. Projekt Porozumienia intencyjnego Ministra Zdrowia z dnia 7.10.2021 r.
  2. Uwagi Ogólnopolskiego Komitetu Protestacyjno-Strajkowego Pracowników Ochrony Zdrowia do projektu Porozumienia intencyjnego Ministra Zdrowia z dnia 7.10.2021 r.
  3. Projekt Porozumienia opracowany przez Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia z dnia 13.10.2021 r.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia

12 października 2021  r. podczas konferencji prasowej w Białym Miasteczku 2.0 Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy odniósł się punkt po punkcie do NIEporozumienia proponowanego przez Ministerstwo Zdrowia.  Dementujemy NIEprawdę Ministerstwa Zdrowia – poniżej pełna treść Komunikatu Komitetu i skan NIEporozumienia MZ.


Warszawa, 12 października 2021 r.

KOMUNIKAT

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia spotkał się po raz ostatni z przedstawicielami Ministra Zdrowia w czwartek, tj.  7 października br. Na spotkaniu tym Minister Zdrowia przedstawił swoją wizję porozumienia, które:

  • nie było w żadnym punkcie uzgodnione z Komitetem, dlatego nazywamy go NIEPorozumieniem.
  • nie było kompromisem, a jedynie było pretekstem dla Ministra Zdrowia do zerwania negocjacji i przeniesienia rozmów do Zespołu Trójstronnego. Zdaniem Ministra większość postanowień, żeby wejść w życie musiałby być zaakceptowana przez Trójstronny Zespół przy MZ, który w ocenie Komitetu nie jest reprezentatywny dla wszystkich grup zawodowych i doprowadził do wprowadzenia złej, krzywdzącej ustawy.
  • nie zawierało żadnych zobowiązań Ministra, co czyniło je nieegzekwowalnym. Oznacza to, że nie dałoby się sprawdzić jego wykonania. Minister Zdrowia zadeklarował w wielu miejscach do podjęcie inicjatywy ustawodawczej, oznacza to, że proces legislacyjny mógłby zostać jedynie rozpoczęty i nigdy nie zakończony. Nie znane są nadal wszystkie projekty ustaw ani nawet ich zawartość merytoryczna.
  • preambuła nie odpowiada przebiegowi dotychczasowych rozmów a porozumienie ze strony Ministra jest jedynie INTENCYJNE.
  • zawarte propozycje jednocześnie wskazywały na brak kompetencji i uprawnień w zakresie strategicznych decyzji budżetowych i ekonomicznych.

W naszej ocenie postanowienia porozumienia powinny dawać gwarancję realizacji uzgodnień stron w określonym terminie (tak jak Minister bezwarunkowo oczekiwał od Komitetu Protestacyjno-Strajkowego zobowiązania się do zakończenia akcji protestacyjnej do 7 października), a nie pokazywać tylko intencje. Powinny być także: precyzyjne i jasne dla obu stron tak, aby nie było potrzeby ich interpretacji nazajutrz po podpisaniu. Przede wszystkim zobowiązania stron powinny być opisane w takich sposób, aby fakt ich dotrzymania lub złamania dał się w sposób obiektywny i klarowny ustalić.

Nie zamierzaliśmy upubliczniać dokumentu i mówić o szczegółach. W sytuacji, w której minister zdrowia po raz kolejny mówi nieprawdę, zarzucając że Komitet nie wskazał merytorycznych przesłanek i bezrefleksyjnie odrzucił propozycję Porozumienia Intencyjnego informujemy opinię publiczną, że argumenty do jego odrzucenia przez ponad godzinę prezentowali przedstawicielom Ministra Zdrowia prawnicy reprezentujący Komitet z nadzieją, że zostanie to niezwłocznie przekazane bezpośrednio Ministrowi.

Oto nasze Stanowisko:

Ad. Paragraf 1 i 2 Porozumienia Intencyjnego

Dotyczył zmian w zakresie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

Pytania i wątpliwości komitetu:

  • Dlaczego została zaproponowana data: lipiec 2022 roku jako data zmiana ustawy? Postulat Komitetu mówił o natychmiastowej zmianie ustawy. Nie została z nami ustalona data zaproponowanych zmian wynagrodzeń. Uważamy, że data lipca 2022 roku jest zbyt późna.
  • Jaka jest realna kwota podwyżek? W przedstawionych przez MZ propozycjach zasugerowano, iż przedstawiono w nich realne podwyżki. Jednak jak się okazało, nie zostały w tych kwotach uwzględnione wzrosty wynikające ze zmiany średniego wynagrodzenia w 2021 roku podawane przez GUS, które następują niezależnie od MZ i są niejako automatyczne. Realny wzrost wynagrodzeń będzie więc znacznie mniejszy. To prosta sztuczka zastosowana przez przedstawicieli MZ.
  • Jaka jest całościowa dodatkowo kwota przeznaczona na wynagrodzenia ochronie zdrowia w roku 2022? W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o minimalnym wynagrodzeniu w ochronie zdrowia z 17.05 na 2022 rok jest zapisana kwota 7,8 mld złotych. Minister Zdrowia poinformował równocześnie, iż na podwyżki zawarte w NIEPorozumieniu przeznaczono 6 mld złotych (zapytaliśmy o szczegóły tych wyliczeń). Komitet dopytywał, czy do tej kwoty 7,8 mld, która była zagwarantowana ustawowo dojdzie dodatkowe 6 mld na drugie półrocze 2022? MZ zapowiedział także wcześniej, że przekaże na podwyżki wynagrodzeń w 2022 roku 70 proc. wzrostu finansowania ochrony zdrowia i wg danych prezentowanych przez MZ powinno to być 9,186 mld PLN. Domagamy się jasnego określenia: jakie sumy zostaną przeznaczone na podniesienie wynagrodzeń i z jakich źródeł finansowania (np. Nowy Ład, Fundusz Medyczny, nadwyżki z tego roku, bo na wynagrodzenia z szacowanych 3,6 mld wydano dotychczas tylko 1,6 mld)?
  • Dlaczego Minister Zdrowia nie zgadza się na nową ustawę, która określi wynagrodzenie, a ciągle poruszamy się w graniach narzuconych obecnie obowiązującą? Dlaczego nie jest możliwe stworzenie nowych grup zaszeregowania?
  • Dlaczego nie jest możliwe uwzględnianie realnie posiadanego wykształcenia, a tylko wymagane, które jest w stosunku do europejskich standardów często zaniżane na papierze?
  • Dlaczego MZ nie zgadza się na wypracowanie ścieżki dojścia do pożądanych współczynników wynagrodzeń w perspektywie wieloletniej? Porozumienie Intencyjne ogranicza to tylko do roku 2022. To krótkowzroczne i nie jest realizacją żadnej strategii długofalowej.
  • Dlaczego zaproponowane zapisy i rozwiązania przez MZ betonują pogorszenie sytuacji niektórych pracowników, które wprowadzono od 1 lipca br? Dotyczy to pielęgniarek i położnych. Chodzi szczególnie o pominięcie w tej nowelizacji pielęgniarki z wykształceniem średnim, ale z dużym stażem zawodowym – ich pensje zostały zrównane albo nawet są niższe niż pensje pielęgniarek z magistrem, które świeżo rozpoczynają pracę. Kolejną próbą pogorszenia ich sytuacji to nieuwzględnienie posiadanych specjalizacji, a uznaniem tylko specjalizacji wymaganych do pracy na danym stanowisku.
  • Dlaczego MZ chce zatrzymać zakres podmiotowy ustawy tylko do pracowników działalności podstawowej i pracowników medycznych, nie akceptuje rozszerzania na wszystkich pracowników podmiotów leczniczych, bez których podmioty te nie mogłyby jednak normalnie prowadzić działalności?

 

Ad. Paragraf 3

Dotyczył intensyfikacji działań mających na celu ponowną taryfikację świadczeń opieki zdrowotnej.

  • Zapis zaproponowany przez Ministra Zdrowia nic nie mówi  i nie ma żadnej mocy. Jest nieweryfikowany i nie egzekwowalny.
  • Nie zostały określone żadne parametry ani nie powstał żaden harmonogram intensyfikacji. Warto podkreślić, że prace nad taryfikacją trwają latami, jak np. taryfikacja rehabilitacji, która trwa od 2016 roku.
  • Czy wg MZ ponowna wycena będzie oznaczać urealnienie wycen? W zaproponowanej przez MZ propozycji ponowna taryfikacja nie musi oznaczać urealnienia wycen, o co postuluje Komitet. Urealnienie zakłada uwzględnienie w wycenie realnie ponoszonych kosztów realizacji świadczeń zdrowotnych. Propozycja komitetu była bardzo konkretna, jeśli chodzi o zakres i czas, co oznaczała, że była także weryfikowalna. Minister Zdrowia wskazywał jednak tylko, że jest to dla niego propozycja „trudna”, ale nie przedstawił konkretnej kontrpropozycji.
  • Dlaczego nie został przedstawiony mechanizm powiązania wycen z kwestią wynagrodzeń? W ocenie Komitetu to konieczność.  Pracodawcy powinni otrzymać środki, które zostaną przeznaczone na podniesienie wynagrodzeń wynikających z umów innych niż umowa o pracy w takim samym wymiarze, w jakim zmieniają się wynagrodzenia zasadnicze dla osób zatrudnionych na umowę o pracę. O tym, że koniecznie trzeba powiązać te elementy pokazuje niedawna sytuacja w przypadku ratowników. Blisko 50 proc. ratowników pracuje na kontraktach i umowach zlecenia i po ich proteście z 1 września br. znalazły się dodatkowe środki na ich wynagrodzenia poza uzgodnieniami Zespołu Trójstronnego. Minister Zdrowia nie zastosował tej samej drogi do zrealizowania postulatów.

  

Ad. Paragraf 4

Dotyczył objęcia ochroną należną funkcjonariuszowi publicznemu wszystkich osób wykonujących zawody medyczne, a także na pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

  • Dlaczego propozycja dotycząca tego rozszerzenia nie uwzględniała jednoznacznych zapisów, które roboczo zostały uzgodnione w takcie negocjacji? Minister nie wskazał, kiedy nastąpi zmiana przepisów w tym zakresie, a jedynie zobowiązał się do zainicjowania procesu legislacyjnego. Komitet oczekiwał ze strony Ministerstwa Zdrowia zobowiązania, do doprowadzenia w tym zakresie procesu legislacyjnego do końca tj. do zmiany prawa i określenia jego daty wejścia w życie, a nie do jedynie jego zainicjowania.

 

 

Ad. Paragraf 5

Dotyczył wprowadzenia systemu zabezpieczającego pacjentów i medyków przed skutkami niepożądanych zdarzeń medycznych

  • Postanowienie dotyczące wprowadzenia systemu no-fault jest niejasne i w istocie nie zawiera żadnej treści merytorycznej. W trakcie rozmów nie doszło do wspólnego zdefiniowania systemu no-fault. Podczas wcześniejszych prac strona społeczna przekazała swoje liczne uwagi i propozycje w tym zakresie, nie doczekała się jednak na żadną odpowiedź ze strony MZ.
  • W tym punkcie nie wiadomo zatem do wprowadzenia jakich zmian do projektu ustawy chciał zobowiązać się Minister ani czy będą one zgodne z oczekiwaniami środowisk medycznych.
  • Tak lakoniczne, bazujące na niejasnej deklaracji postanowienie porozumienia było by trudne do zweryfikowania czy zostało ono zrealizowane, czy nie i mogłoby prowadzić w konsekwencji do odmiennych ocen obu stron i rozmów i jałowych sporów na tym tle.

 

Ad. Paragraf 6

Dotyczył urlopów na poratowanie zdrowia

Ministerstwo Zdrowia próbuje skierować sprawę urlopów na poratowanie zdrowia na boczne tory, angażując w to Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej (MRiPS). To sprawia, że jakiekolwiek możliwości legislacyjne są znacznie wydłużone i nie pozwalają na złożenie żadnej wiążącej obietnicy przez przedstawicieli MZ, bez obecności MRiPS, którego przedstawiciele nie uczestniczyli w rozmowach. W ocenie Komitetu, urlop, o którym mówimy, jest niezbędny, aby pracownicy ochrony zdrowia mogli skutecznie zająć się swoim zdrowiem. Stanowisko Ministerstwa w tym zakresie zmierza do maksymalnego utrudnienia ubiegania się o taki urlop, angażując w to lekarza orzecznika ZUS, ponadto zaproponowali, aby o taki urlop można się było ubiegać po 20 latach pracy w zawodzie medycznym, a nie, tak jak postulujemy po 15 latach pracy oraz skrócono długość jego trwania do maksymalnie 6 miesięcy wobec propozycji maksymalnie 3 lat w ciągu całego okresu zatrudniania. Urlop zdrowotny miałaby być płacony jak L4 a nie jak postuluje Komitet jako średnia urlopowa.

 

Ad. Paragraf 7

Dotyczył ustaw o zawodzie ratownika medycznego i diagnosty laboratoryjnego

Minister Zdrowia w Porozumieniu Intencyjnym nie określił terminów ich wejścia w życie, ani nie określił zakresu merytorycznego ustaw o zawodzie ratownika medycznego, o medycynie laboratoryjnej i ustawie o innych zawodach medycznych.

 

Ad. Paragraf 8

Dotyczył zatrudnienia dodatkowego personelu pomocniczego

Postanowienia o gotowości do prowadzenia dalszych prac w zakresie zatrudniania dodatkowego personelu pomocniczego należy traktować jedynie jako pustą deklarację. Gotowość do współpracy ze wszystkimi środowiskami w zakresie poprawy systemu ochrony zdrowia powinna być bezdyskusyjna i trudno ją traktować jako zobowiązanie zaciągnięte wobec protestujących medyków. Komitet oczekiwał konkretnych działań w zakresie zwiększenia zatrudnienia personelu pomocniczego, a także określenia norm zatrudnienia, które bardzo konkretnie określił w toku rozmów Komitet. Zamiast konkretów Ministerstwo zaproponowało, że będzie gotowe do dalszych prac. Taka deklaracja nie jest odpowiedzią na postulaty Komitetu.

Zamykamy temat nieporozumienia NIEporozumienia, bo w naszej ocenie nie warto dłużej się nad nim rozwodzić. Jeszcze w tym tygodniu, najprawdopodobniej jutro, Komitet przedstawi projekt optymalnego porozumienia. Dokument jest opracowywany z prawnikami. Wraz z treścią porozumienia zaproponujemy rozmowy w gronie osób decyzyjnych. Ze spotkań z wiceministrem nic nie wynikało, bo nie ma on mandatu ani kompetencji do podejmowania decyzji finansowych dotyczących budżetu państwa. Ponownie będziemy wnioskować o spotkanie z Panem Premiera oraz przedstawicielami ministra finansów.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia

 

 

 

 

 

Kolejny raz nie udało się osiągnąć porozumienia z Ministrem Zdrowia. Pan Piotr Bromber, wiceminister zdrowia kończąc spotkanie w gwałtowny sposób, pozostawił bez odpowiedzi wiele kluczowych pytań. Do przełomu wciąż jest bardzo daleko, a polski pacjent nie może czekać!


Warszawa, 30 września 2021 r.

KOMUNIKAT

Kolejny raz nie udało się osiągnąć porozumienia z Ministrem Zdrowia. Pan Piotr Bromber, wiceminister zdrowia kończąc spotkanie w gwałtowny sposób, pozostawił bez odpowiedzi wiele kluczowych pytań. Do przełomu wciąż jest bardzo daleko, a polski pacjent nie może czekać!

Polskie społeczeństwo szybko się starzeje, więc co oczywiste – wzrasta zapotrzebowanie na usługi medyczne. Równocześnie kurczy się kadra medyczna. W efekcie: Polska jest niechlubnym liderem pod względem liczby nadmiarowych zgonów! W 2020 roku o 20 proc. zmniejszyła się natomiast liczba świadczeń zdrowotnych! Ponad 50 proc. Polaków najbardziej obawia się o zdrowie i swoje, i najbliższych!

Liczyliśmy, że na dzisiejszym spotkaniu będziemy mogli wreszcie rozpocząć rozmowy o realizacji naszych głównych postulatów, w szczególności o wzroście nakładów na ochronę zdrowia. Kolejny raz rozmawialiśmy jednak o kwestiach czysto technicznych, które w żaden sposób nie przybliżają nas do osiągnięcia porozumienia. Nieustannie podczas rozmów otwierane są nowe, szczegółowe i poboczne wątki. Nie ma natomiast żadnych wniosków, jakichkolwiek końcowych ustaleń.

Przedstawiciele Ministra Zdrowia w dalszym ciągu zawyżają koszty realizacji naszych postulatów. Niestety nadal nie znamy szczegółów tych wyliczeń, a przekazane nam informacje są niepełne. Jednak nawet z tych częściowych danych widać, że wyliczenia są oparte na błędnych założeniach. Uwzględniono w nich, np. wszystkich lekarzy, a nie tylko tych, którzy pracują w publicznej ochronie zdrowia.

Podkreślamy, że Komitet – mimo prób rozbicia i „wyciągnięcia” przez rząd poszczególnych organizacji – niezmiennie reprezentuje niemal 600 tys. osób zatrudnionych w publicznej ochronie zdrowia. I dlatego w kwestiach zaliczania stażu pracy stoimy na stanowisku jednakowego traktowania wszystkich zawodów.

Mimo braku postępu rozmów głęboko wierzymy w możliwość osiągnięcia porozumienia w imię naprawy polskiej ochronny zdrowia. Liczymy, że na najbliższym spotkaniu zostaną wreszcie zaprezentowane konkretne propozycje. Chcemy negocjować w sposób, który pozwoli na jak najszybsze osiągnięcie porozumienia.

Obecna sytuacja dojrzała do zaostrzenia protestu. O formach zaostrzenia będziemy informować.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia