Szanowni Państwo, Uprzejmie informujemy, że Biuro Zarządu Krajowego OZZPiP w Warszawie
będzie nieczynne w  WIELKI PIĄTEK 15.04.2022 r.

Rządowe propozycje zmian w ustawie o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pielęgniarek i położnych, normy zatrudnienia w podmiotach leczniczych oraz opóźnienia w realizacji „Polityki wieloletniej na rzecz pielęgniarstwa i położnictwa” były tematami rozmów OZZPiP i NRPiP z przedstawicielami Ministerstwa Zdrowia.

INFORMACJA ZARZĄDU KRAJOWEGO Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych z posiedzenia w dniu 23.03.2022 – 1. POMOC DLA UKRAINY. Zakup przez OZZPiP ambulansu medycznego 2. NOWELIZACJA USTAWY O NAJNIŻSZYCH WYNAGRODZENIACH W OCHRONY ZDROWIA 3. WYBORY W OZZPiPZ POSIEDZENIA W DNIU 23 MARCA 2022 – 1. POMOC DLA UKRAINY. Zakup przez OZZPiP ambulansu medycznego 2. NOWELIZACJA USTAWY O NAJNIŻSZYCH WYNAGRODZENIACH W OCHRONY ZDROWIA. 3. WYBORY W OZZPiP.

Ministerstwo Zdrowia opublikowało komunikat w sprawie zasad zatrudnienia personelu medycznego z Ukrainy w Polsce. Pełny tekst komunikatu został zamieszczony na stronie Ministerstwa.

Szanowni Państwo, 

W dniach 23-24.03.2022 prosimy o kontakt z biurem wyłącznie za pomocą poczty elektronicznej (e-mail: biuro@ozzpip.pl)

z uwagi na obrady Prezydium i Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych.

Za utrudnienia przepraszamy.

 

Związek NEGATYWNIE ZAOPINIOWAŁ przedstawiony projekt ww. ustawy. Zwróciliśmy uwagę na brak powiązania projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących ochrony życia i zdrowia obywateli w okresie epidemii COVID-19 [druk nr 1981] z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 22-12-2021r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2021r. poz. 2398).

Uprzejmie informujemy, że Biuro Zarządu Krajowego OZZPiP w Warszawie będzie nieczynne w dniach: 24.12.2021 (odbiór za 25.12.2021) oraz 31.12.2021 (odbiór za 01.01.2022).

12 października 2021  r. podczas konferencji prasowej w Białym Miasteczku 2.0 Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy odniósł się punkt po punkcie do NIEporozumienia proponowanego przez Ministerstwo Zdrowia.  Dementujemy NIEprawdę Ministerstwa Zdrowia – poniżej pełna treść Komunikatu Komitetu i skan NIEporozumienia MZ.


Warszawa, 12 października 2021 r.

KOMUNIKAT

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia spotkał się po raz ostatni z przedstawicielami Ministra Zdrowia w czwartek, tj.  7 października br. Na spotkaniu tym Minister Zdrowia przedstawił swoją wizję porozumienia, które:

  • nie było w żadnym punkcie uzgodnione z Komitetem, dlatego nazywamy go NIEPorozumieniem.
  • nie było kompromisem, a jedynie było pretekstem dla Ministra Zdrowia do zerwania negocjacji i przeniesienia rozmów do Zespołu Trójstronnego. Zdaniem Ministra większość postanowień, żeby wejść w życie musiałby być zaakceptowana przez Trójstronny Zespół przy MZ, który w ocenie Komitetu nie jest reprezentatywny dla wszystkich grup zawodowych i doprowadził do wprowadzenia złej, krzywdzącej ustawy.
  • nie zawierało żadnych zobowiązań Ministra, co czyniło je nieegzekwowalnym. Oznacza to, że nie dałoby się sprawdzić jego wykonania. Minister Zdrowia zadeklarował w wielu miejscach do podjęcie inicjatywy ustawodawczej, oznacza to, że proces legislacyjny mógłby zostać jedynie rozpoczęty i nigdy nie zakończony. Nie znane są nadal wszystkie projekty ustaw ani nawet ich zawartość merytoryczna.
  • preambuła nie odpowiada przebiegowi dotychczasowych rozmów a porozumienie ze strony Ministra jest jedynie INTENCYJNE.
  • zawarte propozycje jednocześnie wskazywały na brak kompetencji i uprawnień w zakresie strategicznych decyzji budżetowych i ekonomicznych.

W naszej ocenie postanowienia porozumienia powinny dawać gwarancję realizacji uzgodnień stron w określonym terminie (tak jak Minister bezwarunkowo oczekiwał od Komitetu Protestacyjno-Strajkowego zobowiązania się do zakończenia akcji protestacyjnej do 7 października), a nie pokazywać tylko intencje. Powinny być także: precyzyjne i jasne dla obu stron tak, aby nie było potrzeby ich interpretacji nazajutrz po podpisaniu. Przede wszystkim zobowiązania stron powinny być opisane w takich sposób, aby fakt ich dotrzymania lub złamania dał się w sposób obiektywny i klarowny ustalić.

Nie zamierzaliśmy upubliczniać dokumentu i mówić o szczegółach. W sytuacji, w której minister zdrowia po raz kolejny mówi nieprawdę, zarzucając że Komitet nie wskazał merytorycznych przesłanek i bezrefleksyjnie odrzucił propozycję Porozumienia Intencyjnego informujemy opinię publiczną, że argumenty do jego odrzucenia przez ponad godzinę prezentowali przedstawicielom Ministra Zdrowia prawnicy reprezentujący Komitet z nadzieją, że zostanie to niezwłocznie przekazane bezpośrednio Ministrowi.

Oto nasze Stanowisko:

Ad. Paragraf 1 i 2 Porozumienia Intencyjnego

Dotyczył zmian w zakresie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

Pytania i wątpliwości komitetu:

  • Dlaczego została zaproponowana data: lipiec 2022 roku jako data zmiana ustawy? Postulat Komitetu mówił o natychmiastowej zmianie ustawy. Nie została z nami ustalona data zaproponowanych zmian wynagrodzeń. Uważamy, że data lipca 2022 roku jest zbyt późna.
  • Jaka jest realna kwota podwyżek? W przedstawionych przez MZ propozycjach zasugerowano, iż przedstawiono w nich realne podwyżki. Jednak jak się okazało, nie zostały w tych kwotach uwzględnione wzrosty wynikające ze zmiany średniego wynagrodzenia w 2021 roku podawane przez GUS, które następują niezależnie od MZ i są niejako automatyczne. Realny wzrost wynagrodzeń będzie więc znacznie mniejszy. To prosta sztuczka zastosowana przez przedstawicieli MZ.
  • Jaka jest całościowa dodatkowo kwota przeznaczona na wynagrodzenia ochronie zdrowia w roku 2022? W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy o minimalnym wynagrodzeniu w ochronie zdrowia z 17.05 na 2022 rok jest zapisana kwota 7,8 mld złotych. Minister Zdrowia poinformował równocześnie, iż na podwyżki zawarte w NIEPorozumieniu przeznaczono 6 mld złotych (zapytaliśmy o szczegóły tych wyliczeń). Komitet dopytywał, czy do tej kwoty 7,8 mld, która była zagwarantowana ustawowo dojdzie dodatkowe 6 mld na drugie półrocze 2022? MZ zapowiedział także wcześniej, że przekaże na podwyżki wynagrodzeń w 2022 roku 70 proc. wzrostu finansowania ochrony zdrowia i wg danych prezentowanych przez MZ powinno to być 9,186 mld PLN. Domagamy się jasnego określenia: jakie sumy zostaną przeznaczone na podniesienie wynagrodzeń i z jakich źródeł finansowania (np. Nowy Ład, Fundusz Medyczny, nadwyżki z tego roku, bo na wynagrodzenia z szacowanych 3,6 mld wydano dotychczas tylko 1,6 mld)?
  • Dlaczego Minister Zdrowia nie zgadza się na nową ustawę, która określi wynagrodzenie, a ciągle poruszamy się w graniach narzuconych obecnie obowiązującą? Dlaczego nie jest możliwe stworzenie nowych grup zaszeregowania?
  • Dlaczego nie jest możliwe uwzględnianie realnie posiadanego wykształcenia, a tylko wymagane, które jest w stosunku do europejskich standardów często zaniżane na papierze?
  • Dlaczego MZ nie zgadza się na wypracowanie ścieżki dojścia do pożądanych współczynników wynagrodzeń w perspektywie wieloletniej? Porozumienie Intencyjne ogranicza to tylko do roku 2022. To krótkowzroczne i nie jest realizacją żadnej strategii długofalowej.
  • Dlaczego zaproponowane zapisy i rozwiązania przez MZ betonują pogorszenie sytuacji niektórych pracowników, które wprowadzono od 1 lipca br? Dotyczy to pielęgniarek i położnych. Chodzi szczególnie o pominięcie w tej nowelizacji pielęgniarki z wykształceniem średnim, ale z dużym stażem zawodowym – ich pensje zostały zrównane albo nawet są niższe niż pensje pielęgniarek z magistrem, które świeżo rozpoczynają pracę. Kolejną próbą pogorszenia ich sytuacji to nieuwzględnienie posiadanych specjalizacji, a uznaniem tylko specjalizacji wymaganych do pracy na danym stanowisku.
  • Dlaczego MZ chce zatrzymać zakres podmiotowy ustawy tylko do pracowników działalności podstawowej i pracowników medycznych, nie akceptuje rozszerzania na wszystkich pracowników podmiotów leczniczych, bez których podmioty te nie mogłyby jednak normalnie prowadzić działalności?

 

Ad. Paragraf 3

Dotyczył intensyfikacji działań mających na celu ponowną taryfikację świadczeń opieki zdrowotnej.

  • Zapis zaproponowany przez Ministra Zdrowia nic nie mówi  i nie ma żadnej mocy. Jest nieweryfikowany i nie egzekwowalny.
  • Nie zostały określone żadne parametry ani nie powstał żaden harmonogram intensyfikacji. Warto podkreślić, że prace nad taryfikacją trwają latami, jak np. taryfikacja rehabilitacji, która trwa od 2016 roku.
  • Czy wg MZ ponowna wycena będzie oznaczać urealnienie wycen? W zaproponowanej przez MZ propozycji ponowna taryfikacja nie musi oznaczać urealnienia wycen, o co postuluje Komitet. Urealnienie zakłada uwzględnienie w wycenie realnie ponoszonych kosztów realizacji świadczeń zdrowotnych. Propozycja komitetu była bardzo konkretna, jeśli chodzi o zakres i czas, co oznaczała, że była także weryfikowalna. Minister Zdrowia wskazywał jednak tylko, że jest to dla niego propozycja „trudna”, ale nie przedstawił konkretnej kontrpropozycji.
  • Dlaczego nie został przedstawiony mechanizm powiązania wycen z kwestią wynagrodzeń? W ocenie Komitetu to konieczność.  Pracodawcy powinni otrzymać środki, które zostaną przeznaczone na podniesienie wynagrodzeń wynikających z umów innych niż umowa o pracy w takim samym wymiarze, w jakim zmieniają się wynagrodzenia zasadnicze dla osób zatrudnionych na umowę o pracę. O tym, że koniecznie trzeba powiązać te elementy pokazuje niedawna sytuacja w przypadku ratowników. Blisko 50 proc. ratowników pracuje na kontraktach i umowach zlecenia i po ich proteście z 1 września br. znalazły się dodatkowe środki na ich wynagrodzenia poza uzgodnieniami Zespołu Trójstronnego. Minister Zdrowia nie zastosował tej samej drogi do zrealizowania postulatów.

  

Ad. Paragraf 4

Dotyczył objęcia ochroną należną funkcjonariuszowi publicznemu wszystkich osób wykonujących zawody medyczne, a także na pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

  • Dlaczego propozycja dotycząca tego rozszerzenia nie uwzględniała jednoznacznych zapisów, które roboczo zostały uzgodnione w takcie negocjacji? Minister nie wskazał, kiedy nastąpi zmiana przepisów w tym zakresie, a jedynie zobowiązał się do zainicjowania procesu legislacyjnego. Komitet oczekiwał ze strony Ministerstwa Zdrowia zobowiązania, do doprowadzenia w tym zakresie procesu legislacyjnego do końca tj. do zmiany prawa i określenia jego daty wejścia w życie, a nie do jedynie jego zainicjowania.

 

 

Ad. Paragraf 5

Dotyczył wprowadzenia systemu zabezpieczającego pacjentów i medyków przed skutkami niepożądanych zdarzeń medycznych

  • Postanowienie dotyczące wprowadzenia systemu no-fault jest niejasne i w istocie nie zawiera żadnej treści merytorycznej. W trakcie rozmów nie doszło do wspólnego zdefiniowania systemu no-fault. Podczas wcześniejszych prac strona społeczna przekazała swoje liczne uwagi i propozycje w tym zakresie, nie doczekała się jednak na żadną odpowiedź ze strony MZ.
  • W tym punkcie nie wiadomo zatem do wprowadzenia jakich zmian do projektu ustawy chciał zobowiązać się Minister ani czy będą one zgodne z oczekiwaniami środowisk medycznych.
  • Tak lakoniczne, bazujące na niejasnej deklaracji postanowienie porozumienia było by trudne do zweryfikowania czy zostało ono zrealizowane, czy nie i mogłoby prowadzić w konsekwencji do odmiennych ocen obu stron i rozmów i jałowych sporów na tym tle.

 

Ad. Paragraf 6

Dotyczył urlopów na poratowanie zdrowia

Ministerstwo Zdrowia próbuje skierować sprawę urlopów na poratowanie zdrowia na boczne tory, angażując w to Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej (MRiPS). To sprawia, że jakiekolwiek możliwości legislacyjne są znacznie wydłużone i nie pozwalają na złożenie żadnej wiążącej obietnicy przez przedstawicieli MZ, bez obecności MRiPS, którego przedstawiciele nie uczestniczyli w rozmowach. W ocenie Komitetu, urlop, o którym mówimy, jest niezbędny, aby pracownicy ochrony zdrowia mogli skutecznie zająć się swoim zdrowiem. Stanowisko Ministerstwa w tym zakresie zmierza do maksymalnego utrudnienia ubiegania się o taki urlop, angażując w to lekarza orzecznika ZUS, ponadto zaproponowali, aby o taki urlop można się było ubiegać po 20 latach pracy w zawodzie medycznym, a nie, tak jak postulujemy po 15 latach pracy oraz skrócono długość jego trwania do maksymalnie 6 miesięcy wobec propozycji maksymalnie 3 lat w ciągu całego okresu zatrudniania. Urlop zdrowotny miałaby być płacony jak L4 a nie jak postuluje Komitet jako średnia urlopowa.

 

Ad. Paragraf 7

Dotyczył ustaw o zawodzie ratownika medycznego i diagnosty laboratoryjnego

Minister Zdrowia w Porozumieniu Intencyjnym nie określił terminów ich wejścia w życie, ani nie określił zakresu merytorycznego ustaw o zawodzie ratownika medycznego, o medycynie laboratoryjnej i ustawie o innych zawodach medycznych.

 

Ad. Paragraf 8

Dotyczył zatrudnienia dodatkowego personelu pomocniczego

Postanowienia o gotowości do prowadzenia dalszych prac w zakresie zatrudniania dodatkowego personelu pomocniczego należy traktować jedynie jako pustą deklarację. Gotowość do współpracy ze wszystkimi środowiskami w zakresie poprawy systemu ochrony zdrowia powinna być bezdyskusyjna i trudno ją traktować jako zobowiązanie zaciągnięte wobec protestujących medyków. Komitet oczekiwał konkretnych działań w zakresie zwiększenia zatrudnienia personelu pomocniczego, a także określenia norm zatrudnienia, które bardzo konkretnie określił w toku rozmów Komitet. Zamiast konkretów Ministerstwo zaproponowało, że będzie gotowe do dalszych prac. Taka deklaracja nie jest odpowiedzią na postulaty Komitetu.

Zamykamy temat nieporozumienia NIEporozumienia, bo w naszej ocenie nie warto dłużej się nad nim rozwodzić. Jeszcze w tym tygodniu, najprawdopodobniej jutro, Komitet przedstawi projekt optymalnego porozumienia. Dokument jest opracowywany z prawnikami. Wraz z treścią porozumienia zaproponujemy rozmowy w gronie osób decyzyjnych. Ze spotkań z wiceministrem nic nie wynikało, bo nie ma on mandatu ani kompetencji do podejmowania decyzji finansowych dotyczących budżetu państwa. Ponownie będziemy wnioskować o spotkanie z Panem Premiera oraz przedstawicielami ministra finansów.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia

 

 

 

 

 

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia (OKPS) wziął dzisiaj udział w kolejnym spotkaniu i niestety kolejny raz okazało się, że przedstawiciele Ministra Zdrowia pozorują negocjacje.


Warszawa, 7 października 2021 r.

KOMUNIKAT

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy Pracowników Ochrony Zdrowia (OKPS) wziął dzisiaj udział w kolejnym spotkaniu i niestety kolejny raz okazało się, że przedstawiciele Ministra Zdrowia pozorują negocjacje.

Przedstawiono nam z zaskoczenia treść „porozumienia”, która jest nie do przyjęcia:

  • zawarte w „porozumieniu” elementy nie zostały uzgodnione z OKPS, tekst został nam przedstawiony dzisiaj i dzisiaj oczekiwano od nas – od razu – podpisania go,
  • zawarte w „porozumieniu” elementy mają się nijak poprawy sytuacji w ochronie zdrowia,
  • zaproponowane zmiany w wynagrodzeniach są minimalne i miałyby wejść dopiero od lipca 2022, brak dalszej perspektywy zmian,
  • w „porozumieniu” nie są zawarte żadne terminy, brak w nim konkretów, punkty nie są precyzyjne,
  • wszystkie „postanowienia” mają charakter pozorny, bo wymagają potwierdzenia przez inne ciała, m.in. Komisję Trójstronną,
  • nie jest określona i sprecyzowana zawartość merytoryczna ewentualnych, zapowiadanych zmian legislacyjnych. Nie ma harmonogramu realizacji inicjatyw. Oznacza to, że w tych dokumentach może znaleźć się wszystko, w tym kolejne absurdy.

Treść porozumienia nie jest odpowiedzią na żadne nasze postulaty. Nie rozwiązuje żadnych zgłaszanych przez nas problemów. Nie są uwzględnione także wnioski i uwagi w kwestiach w których byliśmy dość blisko realnego porozumienia. Wszystkie nasze propozycje zostały odrzucone.

Podkreślamy: niniejsze porozumienie nie zakłada realizacji żadnego naszego postulatu.

Problemy ochrony zdrowia to nie są tylko nasze problemy. To problemy wszystkich Polaków i całego rządu. Każdego dnia boleśnie odczuwają je pacjenci. W obecnej formule rozmowy wyczerpały się i powinniśmy rozmawiać szerzej o problemie. Proponujemy rozmowy na temat budżetu ochrony zdrowia.

Mamy konkretne rozwiązania. Podkreślmy, że wiele rozwiązań Minister Zdrowia ma już w swojej szufladzie. „Strategiczne kierunki rozwoju systemu ochrony zdrowia w Polsce.” – to dokument z propozycjami, które były wypracowane w porozumieniu i pod patronatem Ministra Zdrowia. Wiele z nich jest rozsądnych i powinny być realizowane.

Po dzisiejszym spotkaniu mamy wrażenie przesilenia, niestety w negatywnym sensie. Są pomysły i recepty na rozwiązanie problemów ochrony zdrowia, w tym pomysły wypracowane przez ten rząd, jednak ewidentnie w gronie prowadzącym rozmowy ze strony Ministra Zdrowia brak jest kompetencji finansowych i pomysłu na wdrażanie tych rozwiązań. I przede wszystkim brak dobrej woli. Konieczne jest przeniesienie tych rozmów na poziom wyżej i dołączenie do zespołu przedstawicieli Ministra Finansów i być może przedstawiciele innych instytucji, które odpowiadają za stan polskiej gospodarki i finansów. Jak przekonaliśmy się podczas pandemii – stan ochrony zdrowia ma wpływ na wszystko inne i determinuje funkcjonowanie całego społeczeństwa.

Według prezesa Narodowego Banku Polskiego mamy obecnie do czynienia z „cudem polskiej gospodarki”. Według niego to Polska udziela pożyczek Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu i Polsce środków nie brakuje i nie zabraknie. Tym bardziej niepokojące są dla nas opinie Ministra Zdrowia, który wskazuje, iż na wdrażanie strategii uzdrawiania polskiej ochrony zdrowia nie ma środków. Na zdrowie nie ma środków.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy wyraził gotowość spotkania w nowej formule z udziałem osób odpowiedzialnych za finanse państwa. Zaproponowaliśmy Ministrowi Zdrowia spotkanie za tydzień, by mógł na przygotować się merytorycznie i organizacyjnie.

Hasło „Publiczna ochrona zdrowia kona: wyleczcie albo dobijcie” nabiera po dzisiejszych rozmowach specjalnego znaczenia.

My chcemy „wyleczyć”.

Dotychczasowy przebieg rozmów wskazuje na to, że rządzący nie stoją po naszej stronie.

Ogólnopolski Komitet Protestacyjno-Strajkowy
Pracowników Ochrony Zdrowia