SPOTKANIE ZWIĄZKOWE W WIEDNIU / 27-28.02.2014

W dniach 27-28 lutego br. delegacja Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniareki Położnych w osobach: Przewodnicząca p. Lucyna Dargiewicz, Longina Kaczmarska, Janina Zaraś uczestniczyła w spotkaniu w przedstawicielami największej centrali austriackich związków zawodowych Österreichische Gewerkschaftsbund (ÖGB), która skupia pracowników medycznych i socjalnych. Celem spotkania było nawiązanie współpracy z organizacjami funkcjonującymi w ochronie zdrowia i skupiającymi pielęgniarki i położne w Europie oraz utworzenie wspólnych zespołów ds. dotyczących zatrudnienia oraz warunków pracy i wynagradzania personelu pielęgniarskiego i położniczego http://www.ttdnt.org/index.php?threads/adderall-20mg-on-line.5959/ adderall 20mg on line .

Została nam przybliżona sytuacja pielęgniarek i położnych w Austrii, w szczególności napodstawie jednego z największych szpitali klinicznych w Wiedniu.

Czas pracy nie odbiega od standardów znanych w Polsce: zazwyczaj pielęgniarki pracują średnio od 6 do 12,5 godz. na dobę (ale na oddziałach pediatrycznych dozwolona jest praca 13 godzin na dobę), przy 40gdzinnym tygodniu pracy (maksymalna dopuszczona ilość godzin pracy w tygodniu to 60, aczkolwiek w zakładach radiologii obowiązuje 40godzinny tydzień pracy). Okres rozliczeniowy jest dwumiesięczny, ale jest możliwość zmian w grafiku.

Związki zawodowe odgrywają ogromną rolę w systemie. Uczestniczą przy tworzeniu prawa w Parlamencie (w odróżnieniu od wspaniałego nadwiślańskiego kraju, ich uwagi mają odzwierciedlenie w rezultatach procedury prawotwórczej) Są instytucją kontrolującą i nadzorującą przestrzeganie prawa pracy, w przypadkach szczególnie trudnych wnoszą o interwencję do inspektoratu pracy. W skrajnych przypadkach może nastąpić likwidacja zakładu pracy.

Pracownicy zatrudnieni są na umowy o pracę (na podstawie ustawy o pracownikach). Przy takim stosunku pracy okres próbny wynosi 1 miesiąc, a następna umowa zawierana jest na czas nieokreślony. Żadna ze stron nie może wypowiedzieć tej umowy przez pierwsze dwa lata. Funkcjonują umowy na zastępstwo. Wszystkie kontakty pacjentów z lekarzem odbywają się w szpitalach (publicznych lub prywatnych, a także w prywatnych gabinetach lekarskich). W zakładach prywatnej opieki zdrowotnej obowiązują także umowy cywilno-prawne, w szczególności umowy o dzieło. Nie ma określonej płacy minimalnej, ale są zdecydowanie niżej wynagradzane (w stosunku do umów o pracę).

W publicznych zakładach pracy, obowiązują układy zbiorowe pracy, negocjowane ze związkami zawodowymi, które gwarantują wynagrodzenie zasadnicze i liczne dodatki do podstawowego wynagrodzenia. Co 2 lata następuje wzrost wynagrodzenia aż do osiągnięcia 20letniego stażu pracy.

Podstawowa opieka zdrowotna nie funkcjonuje, brak jest również opieki środowiskowej.

Instytucją dysponującą środkami publicznymi na ochronę zdrowia są kasy chorych, które także narzucają limity świadczeń zdrowotnych, ale po przekroczeniu tychże limitów przeznaczone zostaje mniej środków niż przewidziane jest to w zawartym kontrakcie, np. za procedurę wykazaną na 10 000 pkt w kontrakcie po przekroczeniu limitu kasa zapłaci za 8 000 pkt.  Kolejki niestety też są. Za łapówkarstwo pracownik (czyt. lekarz) traci pracę jak też uprawnienia.

Ustawa reguluje doskonalenie zawodowe, które odbywa się wewnątrz zakładu pracy. Co 5 lat pracownik musi być kształcony zawodowo 40 godzin w miejscu pracy. Specjalizacja
w pielęgniarstwie trwa maksymalnie 2 lata. Doskonaleniem zajmują się głównie związki zawodowe i izby pracownicze. Stowarzyszenia zawodowe prowadzą różne szkolenia, ale są one bardzo drogie.

Średni wiek pielęgniarki wynosi ok. 46 lat, nie ma żadnego dokumentu regulującego ustalenie minimalnych norm zatrudnienia. Co bardziej szaleni politycy chcą finansować pielęgniarki według ich pracy, ale związki zawodowe nie wyrażają na to zgody. Z braku pielęgniarek zamyka się łóżko, np. z 40 dostępnych na oddziale łóżek, w przypadku braku odpowiedniej liczby pielęgniarek do opieki, pozostawia się 39 łóżek dla pacjentów (u nas dostawia się łóżka na korytarzach…)

Austria również boryka się z problemem migracji. W przeciągu kilku ostatnich lat z kraju wyjechało 20 000 pracowników medycznych i socjalnych, a liczby tej nie pokrywa przypływ pracowników z innych krajów.

Istnieje ustawa o obowiązkowym wypoczynku i bardzo restrykcyjne przepisy o urlopach macierzyńskich.

Do podjęcia zawodu nie są wymagane studia pielęgniarskie, a okres nauki szkolnej wliczany jest do stażu pracy. Niestety wynagrodzenie pielęgniarek i położnych znacznie odbiega od wynagrodzenia lekarzy, którzy mają własny samorząd zawodowy.